...5, 6, 7, 8...
Ktoś widział siostry Kelly?
Ty, wchodzisz za pięć minut.
Zatrzymaj resztę.
Gdzieś ty była?
- A gdzie jest Veronica?! - Ona sobie dzisiaj odpuszcza.
Ale hej, hej! Ale to jest występ sióstr!
Nie poć się tak, mogę to zrobić sama.
Cholera!
Szybciej, szybciej! Pospiesz się!
Panie i Panowie...
...Onyx z dumą prezentuje najgorętszy taneczny duet w Chicago.
Dwie jazzowe kobiety poruszające się jak jedna...
...siostry Kelly!
*Chodź kochanie, pójdziemy się zabawić.*
*i cały ten jazz... będę uginać kolana,*
*opuszczę pończochy,*
*i cały ten jazz...*
*Zatrzymaj auto, znam czadowe miejsce,*
*gdzie gin jest zimny, a Gabriela gorąca.*
*to po prostu głośny lokal, gdzie są nocne imprezy,*
*i cały ten...*
*...jazz.*
*I cały ten jazz...*
*I cały ten jazz.*
*Więc przyliż włosy i włóż swoje czarne lakierki.*
*I cały ten jazz! Słyszę głos ojca, który podryguje do rytmu.*
*I cały ten jazz.*
*Trzymaj się kochanie, będzie ostra jazda.*
*Weź aspirynę,*
*żebyś przetrwał noc,*
*na wypadek gdybyś się przemógł i zaczął wszystko od początku.*
*Razem z jazzem.*
Chodźmy kotku.
Ale nawet nie poznałam twojego przyjaciela.
- Tego faceta co tu masz... - Nie martw się, Roxie.
- Już się wszystkim zająłem. - Powiedziałeś im o mnie?
Tak, kotku. Wszystko jest załatwione.
*Znajdź pokoik, a zabawimy się szybko i głośno.*
*I cały ten jazz.*
*Właśnie tutaj zaczyna się zabawa.*
*I cały ten jazz.*
*Chodź kotku, możemy dosięgnąć nieba,*
*założę się, że jeszcze nigdy nie latałeś tak wysoko.*
*Wylądujemy w stratosferze, gdzie jest...*
*...cały ten...*
*...jazz!*
*Zobaczysz jak twoje ciało drży.*
*I cały ten jazz.*
*Ona też będzie drżeć i tańczyć do nieprzytomności.*
*I cały ten jazz.*
*Wszystkie dziewczyny tam będa, wszystkie matki tam będą.*
*Czy ona słyszy, że je dziecko woła?*
*O cały ten...*
*...jazz...*
Witam panią, pani Bruswitz.
- Panno Hart? - To jest Fred.
On jest moim bratem.
*Cały, ten...*
*...jazz!*
*Chodź kochanie, pójdziemy się zabawić.*
*I cały ten jazz.*
*I cały ten...*
*...jazz...*
Powiedz to jeszcze raz, Fred.
Będziesz gwiazdą, kotku.
Moją małą cukierkową gwiazdą...
*Nie, nie jestem niczyją żoną.*
*Kocham swoje życie.*
*I cały...ten...*
*...jazz!*
Powiedz to jeszcze raz, Fred.
Gdzie się pali, co?
Amos'a nie będzie w domu aż do północy?
Freddy?
Fred?
Hej...
...nie chcę, żebyś się czuł jakbym ci właziła na głowę, ale nie uważasz,
że już najwyższy czas, żebym spotkała się z tym twoim znajomym z Onyx'u?
Już minął miesiąc odkąd mu o mnie powiedziałeś.
Wiem...bo to była w tą noc, co Velma Kelly sprzątnęła swojego męża i siostrę.
Mówią, że znalazła ich razem w łóżku.
Boże, jak ja bym się dowiedziała, że Amos sypia z kimś innym...
...to bym mu urządziła imprezkę.
Wielka imprezkę pożegnalną. Robi się późno.
Dużo myślałam o tym wszystkim i dobrze by było to spisać wszystko w pamiętniku,
zanim mi całkiem wyleci z głowy.
I wiesz co mi przyszło do głowy tamtego dnia? Że w tych wszystkich wielkich występach
czasami dzieją się różne nieprzewidziane rzeczy. To jest tak jak...
...podpis artysty.
I pomyślałam...pomyślałam sobie,
że jak mogłabym być... uwodzicielska...
Wiesz? Dawać im tyle, żeby się poczuli głodni,
i zawsze pozostawić ich z pragnieniem więcej.
Hej, jak już wyrobię sobie imię, to może...może...
...moglibyśmy otworzyć nasz własny klub, wiesz?
Ty byś go prowadził... a ja bym zabawiała gości.
- Co z tym pomysłem? - Obudź się, dzieciaku!
Ty nigdy nie będziesz występowała.
- Kto tak mówi? - Spójrz prawdzie w oczy, Roxie.
Masz za duże wymagania i kościste nogi.
A ja jestem tylko sprzedawcą mebli.
Tak, ale masz znajomości.
- Ten koleś w klubie... - Nie ma żadnego kolesia.
- Tak, ale tamtej nocy... - To był pierwszy raz, jak tam w ogóle byłem.
Odbierałem pieniądze od trębacza.
Więc nigdy nie mówiłeś nikomu o mnie?
Słonko...byłaś niezłym towarem. Powiedziałbym wszystko, żeby tylko dostać kawałek tego.
I mówisz mi to...teraz?
Mieliśmy niezłą zabawę i niech tam pozostanie.
Fred...
Nie możesz mi tego zrobić. Zostaw mnie!
Dotkniesz mnie jeszcze raz, to już nie zobaczysz dnia!
- Świnia! - Twój mąż będzie niedługo w domu.
Więc lepiej uważaj na siebie, żeby ci się jakieś gówno nie przytrafiło.
Jesteś kłamcą, Fred!
- Tak i co z tego? - Okłamałeś mnie.
- Okłamałeś mnie... - Tak jest życie, kochanie. Takie jest życie.
Ty skurwysynu! Ty skurwysynu!
Dlaczego się martwisz, Sal? Tu jest wszystko jasne.
Słyszałem, że to jest nowy rekord miasta.
Od zabójstwa do przyznania się do winy w godzinę.
A skąd ma pan narzędzie zbrodni?
Trzymam broń w szufladzie z bielizną.
Tak na wypadek kłopotów, no wie pan...
Dobrze, proszę tu podpisać, panie Hart.
Z wielką przyjemnością... Z wielką przyjemnością...
Żeby nie mówił pan, żeśmy pana pobili jak pan będzie zeznawał.
Nie, to przecież ja się sam zgłosiłem.
- Poddałem się z mojej własnej nieprzymuszonej woli. - To rzadkie u morderców.
Zastrzelenie włamywacza nie jest morderstwem.
W zeszłym tygodniu zwolniliście za to człowieka.
Jestem zawsze wdzięczny, jak obywatele znają prawo.
Chodź tutaj!
Ty też.
Siadać.
No dobra, od początku.
Mężczyzna ma prawo bronić swojego domu i żony, prawda?
Oczywiście, że ma.
Więc, wróciłem z warsztatu i zobaczyłem go jak wspina się po oknie.
- Aha... - A moja żona, Roxie, leżała tam, śpiąc jak anioł.
- Czy to prawda, pani Hart? - Mówię panu, że to było między nami.
Moja żona nie miała z tym nic wspólnego. Ona by muchy nie skrzywdziła. Nawet muchy.
jak wystrzeliłem po raz pierwszy ona nawet nie otworzyła oczu.
Ona ma twardy sen. Zawsze mówiłem, że ona może przespać nawet paradę Św. Patryka.
Jak pomyślę o tym, co się mogło stać, jakbym wyskoczył na piwo z chłopakami,
zamiast przyjść prosto do domu...
Robię się chory od samego myślenia o tym.
Jak swój pierwszy numer, pani Roxie Hart chciałby zaśpiewać piosenkę,
o miłości i oddaniu.
Dedykowaną dal jej drogiego męża Amos'a.
*Czasem mam rację,*
*czasem się mylę,*
*ale jemu to nie przeszkadza,*
*bo jest naprawdę zakochany.*
*On mnie tak bardzo kocha.*
*Ten mój śmieszny ukochany.*
*Czasem jestem na dnie,*
*czasem jestem na górze,* *ale on podąża z mną jak cień.*
*On mnie tak bardzo kocha.*
*Ten mój śmieszny ukochany.*
I tak jak już mówiłem po tym jak go postrzeliłem on szedł w moim kierunku,
więc musiałem ponownie pociągnąć za spust. *Żaden z niego szejk.*
*Nie ma żadnych bogactw.* *I Bóg wie, że nie jest najmądrzejszy.*
*Ale spójrzcie na to w ten sposób:*
*mówię wam, że oddanie mi jest jego największą cechą.*
*I jakbyście go znali, tak jak ja,*
*wiem, żebyście się zgodzili,*
*Jeśli świat sponiewiera moje imię,*
*on będzie przy mnie,*
*biorąc winę na siebie.*
*On mnie tak bardzo kocha.*
*I to mi bardzo pasuje.*
*Ten mój śmieszny, słodki ukochany.*
To poza. Tylko poza. On naruszył ją, czy coś takiego.
- Wie pan o co mi chodzi? Naruszenie... - Wiem o co ci chodzi.
...albo coś takiego. Myślę, że coś strasznego by się stało?
Dobrze się złożyło, że wróciłem z pracy na czas.
*On mnie tak bardzo kocha.*
- I mówię to panu. - *Ten mój śmieszny, ukochany.*
Imię zmarłego: Fred Casely.
Fred Casely? Jak on mógłby być włamywaczem?
Moja żona go zna. On sprzedał nam meble.
Dał nam 10% zniżki.
*Bóg wie, że nie jest najmądrzejszy.*
- Powiedziała mi, że to włamywacz? - To znaczy, że on był martwy jak wrócił pan do domu.
Cholera, kryję jakieś gówno. Ona mi mówiła jakieś wyssane historie o włamywaczu.
A ja postanowiłem powiedzieć, że ja to zrobiłem, bo byłem pewny, że mi się uda wywinąć.
Mówi: "Pomóż mi, Amos teraz cię naprawdę potrzebuję."
*Teraz wyczuł pułapkę.*
*Nie mogę już tego znieść.*
- *Mówię mu: odejdź!* - A ja jej uwierzyłem...
- *Zostaw mnie!* - Ta mała, tania dziwka...
- *Powiedz jeszcze jedno słowo...* - A ja jej uwierzyłem, bo była tak słodka...
- *Jeśli mnie zwiążą,* - ...pracuję po 14 godzin na dobę...
-*to nie będę bezbronna.* - ...a ona nic tylko się puszcza na prawo i lewo!
Cholerna puszczalska!
- *Ten mój obleśny,* - Myślała, że jej się uda mnie oszukać...
- *okropny,* - Powiem panu coś!
- *obrzydliwy, szczeniak!* - Takiego czegoś to już nie można znieść...
Ty dwulicowcu! Ty blefująca szumowino!
- Obiecałeś nic nie mówić... - O czym ty mówisz?
Wciskałaś mi kit, Roxanne!
Powiedziałaś mi, że to włamywacz! Cały czas mnie okłamywałaś!
Niech cię szlag! Jesteś niewdzięcznym mężem!
Posłuchaj, to prawda. Zastrzeliłam go.
Ale to była samoobrona. On się próbował do mnie włamać.
Z tego co wiem, to włamywał się do ciebie trzy razy w tygodniu, przez ostatni miesiąc.
Wiec co pani na to?
- To on. - Dziękuje.
Pani historia nie trzyma się kupy, pani Hart.
Postaram się mówić jasno...
Fred miał jakieś ciemne interesy z niejakim Goofy'm, mamy na to pokwitowanie.
Pokwitowanie? On mógł najwyżej handlować alkoholem...
Czy Fred Casely mógł to robić? Z żoną i pięciorgiem małych Casely'ich?
Czy może zapomniał o nich wspomnieć?
- C--co? - O, tak.
Bydlak...
Co za bydlak!
Zabiłam go i zabiłabym go jeszcze raz!
Raz był już wystarczający. Zabrać ją do śródmieścia! No dalej!
Idą! Tedy!
Och daj spokój kochanie, to wstyd chować taką piękną twarz.
Dlaczego go zastrzeliłaś, co? Daj nam coś. Profil? Mały uśmiech,
jak dziewczynka z reklamy pasty do zębów.
Uśmiechaj się póki możesz. Ta sprawa jest zamknięta.
Tu prokurator okręgowy Harrison i mówię wam, że to jest "wisząca sprawa."
- Jestem gotowy iść do sędziego jutro. - Co to znaczy "wisząca"?
Nie jesteś już taka twarda, co?
Zabierzcie ją do więzienia Cook County.
No powiedz kochanie, czemu go zastrzeliłaś? Był dla ciebie okrutny, bił cię?
Czy co z nim było? No powiedz nam.
- Dlaczego go zastrzeliłaś? - Co to znaczy "wisząca"?
...morfina, opium, kokaina?
Długość rąk...
...31 cali.
Długość rąk: 31 cali.
Wasza opiekunka zaraz przyjdzie.
Więc nie rozkładajcie się tu zbyt wygodnie.
Odłóż tego papierosa!
Poznałaś kiedyś Morton?
Jest spoko.
Tak długo jak ją uszczęśliwiasz.
A teraz Panie i Panowie...
...powierniczka kluczy... ...hrabina zakładu...
...kochanka sznura wisielca... Przełożona Mama Morton!
*Zapytajcie każdego z tych tchórzy w moim zakładzie,*
*odpowiedzą wam, że jestem najbardziej kobiecą Matką.*
*Kocham ich wszystkich i oni wszyscy kochają mnie.*
*Ponieważ system działa, system wzywa.*
*Takie są zasady...*
Wstańcie!
Witam panie.
*Mam małe motto,*
*po którym mnie poznacie:*
*kiedy jesteś dobry dla Mamy,* *Mama jest dobra dla ciebie.*
Myślicie pewnie, że jestem tu, żeby z waszego życia uczynić piekło na ziemi.
Ale to nie prawda.
*Jest wiele rzeczy,*
*które mogę zrobić.*
*Ty zrobisz coś dla Mamy,*
*a ona zrobi coś dla ciebie.*
Będę wszą przyjaciółką, jeśli mi na to pozwolicie.
Więc jeśli będzie coś co was zezłości,
albo uczyni was nieszczęśliwymi, w jakikolwiek sposób,
to trzymajcie swoje grube tyłki z dala ode mnie, bo mnie to gówno obchodzi. Teraz ruszać się!
*Mówią, że życie to branie i dawanie*
*I jak tak właśnie żyję.* *Więc zasługuję na dużo szacunku,*
*Za to wszystko co mam do dania!*
*Nie wiecie, że to jest,* *prawda, którą każdy zna:*
*kiedy jesteś dobry dla Mamy,*
*Mama jest dobra dla ciebie!*
Idziemy!
Ty musisz być Hart.
Ładniutka jesteś.
Dziękuję pani.
Jestem królową matką.
Zaopiekuję się tobą.
Będziesz mieszkać w zachodnim bloku.
Nazywamy go "Rezydencją Morderców".
Och... Czy tam jest milej?
Wie pani, nie sądzę, żebym ja tu pasowała.
- Ja właściwie nie zrobiłam niczego złego. - Nie musisz mi mówić tego kochanie.
Nigdy nie słyszałam, żeby mężczyzna został zabity,
jeśli naprawdę na to nie zasługiwał. Hej! Mama!
Podejdź tu! Podejdź.
Velma Kelly...
Ty jesteś ta Velma Kelly!
Wiesz, że ja tam byłam tamtej nocy... byłam tam tamtej nocy, jak cię aresztowali.
Tak, ty i połowa Chicago.
Popatrz na to, Mama.
Ogłoszenia dodatkowe w magazynie "Red Book".
"Nie trzeba przypominać jak okrutne i nieludzkie było to podwójne zabójstwo."
Kochanie, może wykupić sobie taki rozgłos. Mogę wykupić?
Myślę, że mogę to zatrzymać.
Niezła próba.
*Jeśli chcesz mojej dobroci,*
*to się dobrze przyłóż...*
*Przypraw to Mamie,*
*a ona dla ciebie będzie pikantna.*
*Kiedy podają ten kosz,*
*nasz wspólny dział,*
*włóż tam coś dla Mamy,*
*a ona wyciągnie coś dla ciebie.*
*Goście na szczycie drabiny,* *to ci, których świat uwielbia,*
*Więc daj mi cos mocniejszego, mój drabinowy królu,*
*a ja też pokażę ci coś naprawdę mocnego!*
*Musimy sobie nawzajem dogadzać,*
*jak ekipa z Princeton.*
*Kiedy głaszczesz Mamę,*
*to Mama pogłaszcze ciebie!*
*Więc jaki jest nasz morał?* *Mogę to powtórzyć po raz drugi:*
*kiedy jesteś dobry dla Mamy,*
*Mama jest dobra dla ciebie!*
Mama?
Tu jest trochę...zimno...
Nie sądzisz, że może być coś nie tak z ogrzewaniem?
Nie, żebym ci narzekała, ale wiesz...
...jakbyś miała parę niepotrzebnych kocy...
Gasić światła, panie!
Dobra...
Dobrze...
*Przeżuwanie.*
*Sześć.* *Zgnieść.*
*A-a.*
*Cicero.*
*Libschitz.*
A teraz sześć wesołych morderczyń z więzienia Cook County,
w ich niecodziennym przedstawieniu: "Czarne, więzienne tango".
*Przeżuwanie.*
*Sześć.*
*Zgnieść.*
*A-a.*
*Cicero.*
*Libschitz.*
*Przeżuwanie.* *Sześć.* *Zgnieść.*
*A-a.* *Cicero.* *Libschitz.*
*Przeżuwanie.* *Sześć.* *Zgnieść.* *A-a.* *Cicero.* *Libschitz.*
*On na to zasłużył.*
*Może winić tylko siebie.*
*Gdybyś tam była,*
*gdybyś to widziała, założę się, że zrobiłabyś to samo!*
*Przeżuwanie.* *Sześć.* *Zgnieść.* *A-a.* *Cicero.* *Libschitz.*
*Wiesz, że ludzie mają te swoje nawyki, które cię wnerwiają*
*Tak jak Bernie.*
*Bernie lubił żuć gumę.*
*Nie, nie żuć. Przeżuwać.*
*Więc wróciłam pewnego dnia do domu a byłam naprawdę wyprowadzona z równowagi.*
*Oczekiwałam nieco współczucia.*
*No i był Bernie. Leżał na kanapie.*
*Pił piwo i żuł gumę.*
*Nie, nie żuł. Przeżuwał!*
*Więc powiedziałam do siebie: przeżuj ta gumę jeszcze raz...*
*I tak zrobił.*
*Więc ściągnęłam strzelbę ze ściany*
*i wystrzeliłam dwa strzały ostrzegawcze.*
*Prosto w jego głowę.*
*On na to zasłużył.* *On na to zasłużył.*
*Może winić tylko siebie.*
*Gdybyś tam była,*
*gdybyś to słyszała,*
*założę się, że zrobiłabyś to samo!*
*Poznałam młodego Ezekiel'a Young'a z Salt Lake City,*
*jakieś dwa lata temu.*
*Powiedział mi, że był samotny.
*Więc od razu przeszliśmy do rzeczy.*
*Zaczęliśmy mieszkać razem.*
*Chodził do pracy, wracał do domu...*
*ja mu przygotowywałam drinki. Jedliśmy kolacje.*
*Aż w końcu się dowiedziałam!*
*Samotny! Tak mi powiedział.*
*Samotny jak moja dupa!*
*Nie tylko był żonaty,*
*o nie... miał sześć żon*
*Jeden z tych mormonów, wiesz?*
*Więc tego wieczoru jak wrócił do domu,*
*przygotowałam mu jego drinka, jak zwykle.*
*Wiesz, niektórzy faceci nie potrafią się obchodzić z arszenikiem.* *On na to zasłużył.*
*Wziął władzę w swoje ręce.*
*A potem jej użył. I jej nadużył.*
*To była tylko wina mężczyzny...*
*Stoję sobie w kuchni.*
*Przygotowuję kurczaka na kolację.*
*Myślę o swoich sprawach.*
*Wpada mój mąż Wilbourn w szale zazdrości.*
*"Pieprzyłaś się z mleczarzem", mówi.*
*Był szalony. I cały czas wrzeszczał.*
*"Pieprzyłaś się z mleczarzem!'*
*A potem wpadł na mój nóż.* *Wpadł na mój nóż, aż 10 razy.*
*Gdybyś tam była,*
*gdybyś to widziała,*
*założę się, że zrobiłabyś to samo!*
Tak, ale zrobiłaś to?
*A-A. Niewinna!*
*On na to zasłużył.*
*Moja siostra Veronica i ja miałyśmy to podwójne przedstawienie.*
*A mój mąż Charlie podróżował z nami.*
*Tak więc miałyśmy te 20 numerów w naszym przedstawieniu.*
*Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, obrót,*
*przeskok, szpagat, jeden po drugim.*
*Więc tej jednej nocy przed przedstawieniem,*
*byliśmy w hotelu Cicero.* *Nasz trójka, piliśmy i było dużo śmiechu.*
*Aż skończył nam się lód i ja poszłam przynieść jakiś.*
*Wróciłam, otworzyłam drzwi,*
*i oto Veronica i Charlie,*
*ćwiczyli numer 17-ty.*
*"Rozpostarty Orzeł".*
*Cóż, byłam w strasznym szoku.*
*Całkowicie mnie zaćmiło. Nic nie pamiętam.*
*Tak było, aż do momentu,* *jak zmywałam krew z moich rąk.*
*Nie wiedziałam nawet, że oni są martwi.*
*Oni sami sobie zasłużyli. Oni sami sobie zasłużyli!*
*Oni sami sobie zasłużyli* *Oni sami sobie zasłużyli!*
*Ja tego nie zrobiłam!* *Ona tego nie zrobiła.*
*Ale jakbym to zrobiła,* *Ale jakby to zrobiła,* *jak możecie mi mówić, że to było złe!*
*Oni sami sobie zasłużyli. Oni sami sobie zasłużyli!*
*Wzięli władzę w swoje ręce!*
*Ja tego nie zrobiłam!* *A potem jej użyli.*
*Ale jakbym to zrobiła,* *I jej nadużyli.* *jak możecie mi mówić, że to było złe!*
*Kochałam Libschitz'a bardziej niż da się to wyrazić.*
*Był naprawdę artystycznym facetem.* *Wrażliwy, malarz.*
*Ale cały czas starał się odnaleźć siebie.*
*Wychodził co wieczór szukać siebie,*
*A po drodze,*
*znalazł Ruth, Gladys,*
*Rosemary i Erwinę.*
*Myślę, że można powiedzieć, że zerwaliśmy z powodu artystycznych różnic.*
*On wolał siebie żywego.* *A ja wolałam go martwego.*
*To parszywe bydlaki!*
*Oni sami sobie zasłużyli. Oni sami sobie zasłużyli!*
*Oni sami sobie zasłużyli, bo mieli władzę.*
*I jak jej już użyli, to jej nadużyli.*
*To jej nadużyli. Więc nie mówcie nam, że zrobiłyśmy źle.!*
*Oni sami sobie zasłużyli. Oni sami sobie zasłużyli!*
*Mogą winić tylko siebie.*
*Jakbyście tam byli,* *Jakbyście tam byli,*
*jakbyście to widzieli.* *jakbyście to widzieli.*
*założę się, że zrobilibyście to samo.*
*Przeżuj ta gumę jeszcze raz...* *Samotny jak moja dupa!*
*10 razy...*
*Numer 17-ty: "Rozpostarty Orzeł".* *Artystyczne różnice.*
*Przeżuwanie.*
*Sześć.*
*Zgnieść.*
*A-a.*
*Cicero.*
*Libschitz.*
- Do kogo to należy? - A co ci do tego?
Nic. Słyszałam, że były Velmy.
Tak? To powiedz jej, że robimy jej pranie już od tygodnia.
Świeże ręczniki.
Tylko szybko.
...twój proces będzie 8 marca.
8 marca, a Mama będzie tam z tobą.
Mama cię podtrzyma na duchu.
- Więc teraz jesteś też aniołem? - Oj, kotku, jestem po prostu sobą.
- Bo to mi też przyniesie zysk. - Jaki zysk?
To jest jak jakieś szaleństwo. Babe Ruth jest gotowy zapłacić 5 setek tygodniowo.
Tak, a masz kogoś naprawdę utalentowanego?
Cóż, mogę pogadać z chłopakami.
Badania wśród publiczności mówią, że mogą ci dać 2,5 tysiąca.
2,5 tysiąca? Jezu, a z Veronicą wyciągałyśmy najwyżej 1,5.
No i tak się właśnie dzieje, jak nie masz odpowiedniego przedstawiciela.
Mama, ja zawsze chciałam dostać się do Big Gyms.
Możesz mi to załatwić?
Big Gyms? No nie wiem...
To wymaga kolejnego telefonu.
A ile to będzie kosztowało?
Wiesz Velma, mam do ciebie słabość.
Jesteś dla mnie jak rodzina, jesteś jak moja własna.
- Zrobię to za 50 dolców. - 50 dolców za telefon?!
Musisz mi to pożądanie załatwić, Mama.
O, pani Kelly.
Mam pani bieliznę. Świeżo wykrochmalona dla pani. Nie, nie to moja przyjemność.
Proszę posłuchać... mogę o coś zapytać?
Wie pani, ten Harrison...
...on powiedział, że to co zrobiłam, to jest "wisząca sprawa",
i że przygotowuje się do poproszenia o najwyższą karę.
- Tak. No i co? - Więc, boję się.
I bardzo bym ceniła radę, a zwłaszcza od kogoś... kogo tak podziwiam jak panią.
Bo widzi pani, odkąd pamiętam zawsze chciałam występować.
Serio? A w czym jesteś utalentowana? Pranie i prasowanie?
Nie, nie... brałam kursy tańca.
- To było jeszcze zanim poznałam mojego męża Amos'a... - Posłuchaj kochanie, chcesz rady?
Oto ona. Ode mnie dla ciebie.
Trzymaj łapska z dala od mojej bielizny.
Dobrze?
Tak. Dobrze.
Dzięki.
Za nic.
Ona jest kimś, prawda? Powiem ci coś.
Nie ważne jak wielka chce być, jest tak pospolita jak każdy.
Chcę ci pomóc, kotku.
Wejdź.
Więc co myślisz wykorzystać na mowie?
- Na mowie? - Co powiesz ławie?
Myślałam, żeby im powiedzieć prawdę.
- Prawdę? - No.
To jest bilet do domu śmierci.
- Matko boska! - Spokojnie.
W tym mieście morderstwo to forma rozrywki.
Poza tym od 47 lat w Cook County nie powieszono jeszcze kobiety.
Więc masz jak 47 do 1,
- że nie powieszą ciebie. - Matko Przenajświętsza.
Rozmawiasz z niewłaściwymi ludźmi. Potrzebujesz Billy'ego Flynn'a.
- Kogo? - Billy'ego Flynn'a.
To jest najlepszy adwokat w sprawach karnych w całym Illinois.
On wie wszystko o sędziach.
Jak się zdobywa tego Billy'ego Flynn'a?
Na pewno nie przez modlenie się tutaj.
Najpierw musisz mi dać 100 dolarów. A ja zadzwonię.
100 dolarów? Ale przed chwilą...
...to znaczy...to jest trochę drogo jak na telefon.
Telefon, który jest warty każdego centa.
On nigdy nie przegrał sprawy swojej klientki. A dla takiej słodkiej dupci jak ty...
Powiedzmy, że sprawiedliwość nie jest taka ślepa, jak się wydaje.
On nigdy nie przegrał sprawy?
Nigdy. Każda kobieta w tym więzieniu zabiłaby, żeby być reprezentowaną przez Billy'ego Flynn’a.
*Chcemy Billy'ego.*
*B-I-L-L-Y*
*Jesteśmy jego.*
*On jest tym typem faceta,*
*którego ma się szczęście spotkać.*
*Oto on!*
Panie i Panowie oto człowiek o srebrnym języku.
Książe sali sądowej,
jeden i niepowtarzalny,
Billy Flynn!
*Nie obchodzą mnie drogie rzeczy.*
*Kaszmirowe płaszcze,*
*diamentowe pierścionki, nic dla mnie nie znaczą.*
*Dla mnie liczy się tylko miłość.*
*Po to tu jestem.* *Po to tu jest.*
*Nie obchodzą mnie garnitury i krawaty.*
*Rubinowe spinki, satynowe dodatki,*
*nic dla mnie nie znaczą.*
*Dla mnie liczy się tylko miłość.* *Dla niego liczy się tylko miłość.*
*Daj mi dwoje niebieskich oczu,*
*delikatnie mówiące:* *"potrzebuję cię."*
*Pokażcie mi ją stojącą tam,*
*a wtedy szczerze, proszę pana, jestem milionerem!*
*Nie obchodzą mnie najlepsze krawaty.*
*Świetne rzeczy, które inni podziwiają.*
*Nie, nie ja.*
*Dla mnie liczy się tylko miłość.* *Dla niego liczy się tylko miłość.*
Dzień dobry, panie.
Pnie Flynn...niewinna!
Powiedz im to, kochanie.
*Po to on tu jest.*
Przepraszam panowie. Pani Kelly, czy pamięta pani cokolwiek z tamtej nocy?
Zemdlałam całkowicie, pani Sunshine. Nic nie pamiętam.
- Tylko to, że ja tego nie zrobiłam. - Jakiś pomysł kto to zrobił?
Nie, ale moja klientka oferuje pokaźną nagrodę,
dla każdego posiadającego informacje na temat tej zbrodni.
Jak wysoka jest ta nagroda, pani Kelly?
- Nie wiem. Jak wysoka? - Wymyślimy coś po procesie.
Wystarczy z tymi pytaniami. Pani Kelly i ja mamy masę roboty.
O co chodzi z tą nagrodą?
To dla tych głupich pismaków. Zapiszą to wszystko, a my się później wyprzemy.
Dziękujemy!
- Jeszcze jedno pytanie, proszę! - *Dla niego liczy się tylko miłość.*
Pnie Flynn, jestem Roxie. Dzień dobry. Kto?
- Mama mówiła panu o mnie. - A tak, tak, ta słodka.
Miałam nadzieję, że będzie mnie pan reprezentował.
A masz 5 tysięcy dolarów?
Jejku, to jest kupa pieniędzy.
Mama nie mówiła nic o 5-ciu tysiącach dolarów.
Proszę posłuchać... panie Flynn...
Nie jestem dobra w tych sprawach, ale...
...może moglibyśmy...
...zawrzeć między sobą pewne porozumienie?
A ja mogę być naprawdę świetnym kumplem.
To bardzo miło słyszeć. Posłuchaj,
znaczysz dla mnie tylko jedno...
Zadzwoń do mnie jak zdobędziesz 5 tysięcy dolarów. *Dla niego liczy się tylko miłość.*
*Pokażcie mi długie kręcone włosy,*
*i nie mam co do tego wątpliwości,*
*że chcę ją zobaczyć na wolności.*
*Zatrzymaj swoje pieniądze. Mi to wystarczy!*
*Nie obchodzi mnie jazda najlepszym autem.*
*Palenie najlepszej fajki,*
*czy najdroższe obrazy.*
*Nie, nie, nie ja.*
*Dla mnie liczy się tylko czynienie dobra.*
*Rozmawianie z tobą.*
*Słuchanie ciebie...*
*Dla mnie liczy się tylko...*
*...miłość!*
O! Już pana przyjmie.
Witaj Andy.
Amos. Nazywam się Amos.
Zgadza się. Usiądź sobie.
Jesteś wspaniałym mężczyzną, wiesz?
Twoja żona cię oszukuje, zabija faceta i stara się zrzucić winę na ciebie.
Większość facetów pozwoliłby jej wisieć, ale nie.
Ty jesteś przy niej.
- To cię czyni bohaterem w moich oczach. - Zgadza się.
Jestem bohaterem.
Przyniosłeś pieniądze?
Nie poszło mi tak dobrze, jak myślałem.
Ale postaram się, panie Flynn. Postaram się.
- Ale to jest tylko tysiąc. - I jeszcze 300, które pożyczyłem od kumpli z warsztatu.
I 700..
...i 700 pod zastaw mieszkania. Dwa tysiące?
I póki co tylko tyle mam.
Ale oddam panu 20 dolarów ze swojej wypłaty co tydzień.
Dam panu dokument o odsetki. Podwójne, potrójne od każdego centa.
- Obiecuję. - Kiedy przyszedłeś do mnie wczoraj,
nie zapytałem czy ona jest winna. Nie zapytałem czy jest niewinna.
Nie zapytałem czy jest alkoholiczką, czy narkomanką.
Nie! Zapytałem tylko czy masz 5 tysięcy dolarów.
A ty powiedziałeś, że masz. Ale nie masz, 5-ciu tysięcy dolarów!
Więc myślę sobie, że jesteś parszywym kłamcą, a ja nie marnuje czasu na parszywych kłamców.
Proszę posłuchać...
...bardzo mi przykro, panie Flynn.
Ale z drugiej strony, twoje oddanie żonie jest naprawdę bardzo wzruszające.
Wezmę sprawę twojej żony. A to zatrzymam, bo gram fair.
Teraz posłuchaj Hart, nie chcę się zbyt przechwalać,
ale uwierz mi, jeśli Jezus Chrystus mieszkałby obecnie w Chicago,
i jeśli miałby 5 tysięcy dolarów i przyszedł z nimi do mnie,
sprawy by się inaczej potoczyły.
No dobra, oto co zrobimy.
Pod koniec tygodnia będziemy mięli imię Roxie na pierwszej stronie każdej gazety w mieście.
Słodka, mała fanka jazzu zabija, upojona miastem Chicago.
Oto nam będzie chodziło.
Złożysz oświadczenie i urządzimy aukcję!
Powiesz, że musimy uzbierać pieniądze na obronę.
Kupią wszystko, co ona kiedykolwiek dotknęła. Wszystko!
Twoje buty, twoje sukienki, twoją bieliznę.
Moje płyt analogowe. Jak ta, którą puściłam jak zastrzeliłam tego bydlaka.
- Nie słyszałem tego. - Nie, żebym powiedziała ławie, co zrobiłam.
- Hej, jacy oni są? - Tego dowiemy się na procesie.
Posłuchaj, nikogo, nikogo, nie będzie obchodziła twoja linia obrony.
Jeśli nie będziesz ich obchodziła ty! Więc pierwsze co mamy zrobić,
to wypracować trochę współczucia u prasy.
Ciężko będzie co prawda z Mary Sunshine.
Ale, jest jedna rzecz, której nie mogą się oprzeć.
A jest nią... ...zreformowany grzesznik.
Więc powiedz mi, jaki był twój ulubiony przedmiot w szkole?
Och...ja byłam naprawdę tępa...
daj spokój, musiało być coś, w czym byłaś dobra.
Zawsze miałam wysoką ocenę z zachowania.
Idealnie. Chciałaś być zakonnicą.
- Zakonnicą? - Gdzie się urodziłaś?
Na kurzej farmie, na obrzeżach Lopec.
Piękny, staroświecki dom, wypełniony luksusem i wykwintnością.
- Gdzie są teraz twoi rodzice? - Najpewniej na werandzie w swoich fotelach bujanych.
Rodzice nie żyją. Rodzinna fortuna się rozeszła,
uczyłaś się w szkole "Serca Jezusowego".
a potem uciekłaś i się ożeniłaś. Małżeństwo zrobiło się zgorzkniała,
samotną, nieszczęśliwą. I wtedy zostałaś pochłonięta przez szaleństwo miasta.
Jazz, kabarety, alkohol...
- Zostałaś przyciągnięta jak ćma do płomienia. - Ćma....
Żaden mężczyzna nie mógł się tobie oprzeć, a ty jesteś motylem...
...zgniecionym pod kołami. No to czym jestem... motylem czy ćmą?
- Grzeszyłaś i tego żałujesz! - Boże, to jest piękne...
Nie mieszaj w to Boga. Trzymaj się tego w czym jesteś dobra.
Dzieciaku, jak z tobą skończę, to nie tylko będziesz uniewinniona,
ale każdy facet z ławy przysięgłych będzie chciał cię przedstawić swojej matce.
Urodziłam się na pięknym, południowym zboczu.
Co?
O cholera jasna! Nigdy tego wszystkiego nie zapamiętam!
Przymknij się z tymi przekleństwami.
Nie powiedziałaś jeszcze nic o swoim starym domu. Spróbuj jeszcze raz. Urodziłam się...
Dalej, dalej.
...to oto co zrobią jak będę na miejscu dla świadków...
Pomyślałam, że może się rozpłaczę,
i poproszę prokuratora o chusteczkę.
A potem zwrócę się do ławy w ten sposób.
Oślepię ich... Co o tym myślisz?
Brzmi nieźle.
Hej, nie chcesz usłyszeć reszty?! Witaj dzieciaku. Jesteś na szczycie mojej listy.
- Proszę, proszę, proszę... - Przepraszam za spóźnienie.
Panie Flynn...
Mam nadzieję, że nie zanudził się pan. Podoba mi się.
Podoba mi się...
Cześć Pollyanna.
Słyszałam, że jutro jest twoja konferencja prasowa.
Tak, a co tobie do tego?
No chciałaś mojej rady, prawda?
Oto ona. Nie zapomnij, że klientem numer jeden dla Billy'ego Flynn'a jest Billy Flynn.
Co to ma znaczyć?
To znaczy... nie pozwól mu ukraść fleszy.
To za ciebie będą płacić, żeby zobaczyć.
- I pamiętaj możemy im tylko sprzedać jeden pomysł. - Taaa...
Nadal widzę jak na mnie napiera z tym swoim okropnym spojrzeniem.
- I? - I my...my...
- ...oboje sięgamy po broń. - Dokładnie.
Oboje sięgacie po broń.
- Gotowa? - Tak.
Panowie, panowie, panno Sunshine...
Moja klientka ma zamiar podtrzymywać swoją niewinność.
I staramy się ustalić proces na jak najbliższy termin. Czy są jakieś pytania?
- Panno Sunshine? - Jak pani wie, moja gazeta jest poczytna.
Czy ma pani jakąś radę, dla młodych dziewczyn, które chcą uniknąć jazzu i alkoholu?
Oczywiście. Pani Hart uważa, że to właśnie ta tragiczna kombinacja jazzu i alkoholu,
popchnęła ją do tego kroku. Następne pytanie.
Panie i panowie, chciałam tylko powiedzieć jak bardzo mi pochlebia, że przyszliście tu, żeby mnie zobaczyć.
- Pani Hart jest bardzo zadowolona... - Bo widzicie ja byłam ćmą...
...zgniecioną pod kołami, wiecie? Motylem przyciąganym do...do...
Pewnie chcecie wiedzieć dlaczego zastrzeliłam tego bydlaka? Zamknij się, kotku.
Pan Billy Flynn i jego konferencja prasowa.
Jego usta się nie poruszają. Prawie...
Skąd pochodzisz?
*Mississipi.*
- A twoi rodzice? - *Bardzo bogaci.*
Gdzie on są teraz?
- *6 stóp pod ziemią.* - Ale zapewnili jej jedną rzecz.*
*Wychowanie w klasztorze "Serca Jezusowego."*
*Kiedy to przyjechałaś?*
*W 1920.*
*Ile miałaś lat?*
*Nie pamiętam.*
*Co się stało potem?* *Poznałam Amos'a.*
*To on skradł moje serce i przekonał mnie do małżeństwa.*
Biedne dziecko, nie mogę uwierzyć przez co ty przechodziłaś.
Dziewczyna z zakonu, uciekła, żeby się pobrać...
- Powiedz nam Roxie... - *Kim był Fred Casely?*
*Moim byłym chłopakiem.*
*Dlaczego go zastrzeliłaś?*
*Bo chciałam od niego odejść.*
*Czy on był wściekły?* *Jak oszalały.*
*I wtedy powiedziałam Fred'owi żeby się usunął.*
Wiedziała, że źle uczyniła... *Opisz nam to.*
*On się na mnie rzucił.* *Z pistoletem?*
*Z mojej toaletki.*
*Walczyłaś z nim?* *Jak tygrys!*
On miał siłę, a ona była bezsilna!
*I oboje sięgnęliśmy po broń.*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje, oboje,*
*sięgnęliśmy po broń, po broń, po broń, o tak, tak, tak,*
*oboje, oboje po broń.*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje, oboje,*
*sięgnęli po broń, po broń, po broń, o tak, tak, tak,*
*o tak, tak, tak, oboje, oboje po broń.* *Zrozumiałe, zrozumiałe,*
*tak, to jest całkowicie zrozumiałe.*
*Pojęte, pojęte,*
*ani trochę nie naganne,*
*absolutnie obronne.*
*Jak się czujesz?*
*Bardzo się boję.* *Żałujesz?*
Żartuje pani?
*Jakie jest twoje oświadczenie?*
*Jedyne co mogę powiedzieć, to że wszystkich sił,*
*oddałabym swoje życie, żeby móc go przywrócić do życia.*
*Trzymajcie się z daleka,* *jazzu i alkoholu,*
*i facetów, którzy chcą się tylko zabawić.*
*To właśnie ta myśl mi przyszła do głowy,*
*Kiedy?* *Gdy oboje sięgnęliśmy po broń.*
*Zrozumiałe, zrozumiałe,*
*tak, to jest całkowicie zrozumiałe.*
*Pojęte, pojęte,*
*ani trochę nie naganne,*
*absolutnie obronne.*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje, oboje,*
*Niech to usłyszę.* *sięgnęli po broń, po broń, po broń,*
*o tak, oboje sięgnęli po broń,*
*po broń.* *Nieco głośniej!*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje,*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje sięgnęli,*
*po broń, po broń, po broń,*
*o tak, oboje sięgnęli po broń,*
*po broń.* *Już to pojmujecie!*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje, oboje,*
*o, tak, tak, oboje sięgnęli, *po broń, po broń, po broń,*
*o tak, oboje sięgnęli po broń, *po broń.*
*O, tak, tak, tak, tak, oboje, oboje, oboje,*
*o, tak, tak, oboje sięgnęli, *po broń, po broń, po broń,* OBOJE SIĘGNELI PO BROŃ
*Oboje sięgnęli po broń!*
OBOJE SIĘGNELI PO BROŃ
ROXIE WSTRZĄSA CAŁYM CHICAGO
(...)Odsuwając Ala Capone, wietrzne miasto wzięło sobie nową kryminalistę na cel.(...)
(...)Na ustach wszystkich jest Roxie Hart.(...)
(...)Najsłodsza kobietka, jaka kiedykolwiek okazała się morderczynią w Chicago.(...)
(...)Kobiety chcą wyglądać jak ona, mężczyźni chcą się z nią umawiać.(...)
(...)A niektóre małe dziewczynki nawet chcą ja zabrać do domu.(...)
(...)Tylko niech wam nic nie przychodzi do główek, dziewczynki.(...)
(...)Po drugiej stronie miasta asystent prokuratora obiecuje,(...)
(...)że ta śliczna, mała zabójczyni zawiśnie przed bramą więzienia.(...)
(...)Kto wie. Jeśli spełnią się słowa asystenta prokuratora Harrison'a,(...)
(...)to może pewnego dnia stanie się on gubernatorem Harrison'em.(...)
(...)A na miejscu zbrodni, każdy chce mieć choć kawałek Roxie Hart.(...)
(...)Ta brylantyna przysporzyła jej mężowi 20 dolarów!(...)
(...)Może ta kobieta zdobędzie coś z tego słynnego "stylu Roxie".(...)
(...)Wygląda na to, że każdy w ostatnich dniach szuka...(...) (...)...Roxie Hart.(...)
Wyślij te kwiaty do sierocińca i upewnij się, żeby się dowiedzieli, kto je przysłał.
Więc dzieciaku...
...myślałaś już o tym, co chcesz robić jak już Billy cię uwolni?
Tak, myślę, że chciałabym zacząć występować.
Tak sobie myślałam. Już dzwoniłam do biura Morris'a.
Naprawdę? I ile mnie to będzie kosztowało?
30 wystarczy.
I 10% wszystkiego co zbierzesz.
Tak, zobaczymy Mama.
Poza tym jeszcze nawet nie zaczęłam występować.
Zabicie Fred'a Casely było twoim występem.
Tego właśnie chciała publika. To cię uczyniło sławną.
To był dziwaczny występ.
Poza tym...
- ...mnie stać na więcej niż to. - Oczywiście, że tak cukiereczku.
Możesz być tak wielka jak Sophie Tucker. Naprawdę tak myślisz?
Wiesz zawsze chciałam, żeby moje imię było w gazetach.
Wiesz zanim jeszcze poznałam Amos'a spotykałam się z tym brzydkim, bogatym ważniakiem.
Lubił mnie gdzieś zapraszać i chwalić się mną.
Brzydcy faceci lubią to robić.
*Tak jak było napisane w gazetach,* ??
*To byłam ja.*
*Wycięłam to na pamiatkę.*
*Wiecie, przez całe życie,* *chciałam mieć swój występ.*
*Ale nie...nie, nie, nie,*
*oni zawsze wiedzieli lepiej, zawsze mnie odrzucali.* *Cały świat pełen niewiedzy.*
*I wtedy pojawił się Amos.*
*Bezpieczny, słodki Amos.*
*Który nigdy nie mówił "nie".*
*Nigdy wcześniej tego nie robiłam.*
*Ale wiecie co? Dziś jest tak szczególna noc,*
*a wy jesteście taką wspaniałą publicznością!* *I...i...ja po prostu czuję...*
*...jakbym mogła z wami porozmawiać.* *Wiecie?*
*Więc zapomnijcie, co czytaliście w gazetach.*
*I zapomnijcie co słyszeliście w radio!*
*Bo...bo...*
*...bo ja wam powiem prawdę.*
*Nie, żeby prawda się w ogóle liczyła...*
*Ale i tak wam powiem.*
*W łóżku...*
*...Amos był...*
*...zerem!*
*To znaczy jak on się ze mną kochał,*
*to było jak... jakby naprawiał gaźnik.*
*"Kocham cię, kochanie" "Kocham cię."*
*Tak czy siak,*
*zaczęłam się spotykać z innymi.*
*A potem zaczęłam się puszczać z innymi.*
*Co jest spotykaniem się...* *...bez kolacji.*
*Wtedy poznałam Fred'a Casely.*
*Powiedział, że może mnie wkręcić do wodewilu.*
*Ale to nie do końca ułożyło się tak jak planowałam.*
*Myślę, że dla Fred'a też niezbyt dobrze się to skończyło.*
*Więc zrezygnowałam z tego pomysłu z wodewilem.*
*Bo już doszłam do tego po tych paru latach...*
*...zawsze pojawi się jakaś okazja.*